همه اثاثیه ویلا اصل بود و به قول ما گرون گرون . بوفه ي کریستال ها و میز نهارخوری را از چین خریده  و با کشتی به ایران فرستاده بود . روی میز صحنه ای از یک جنگ، کنده کاری شده بود و ما هرشب رویش تخته نرد بازی می کردیم و هرکس می باخت باید همه را همبرگر ذغالی مهمان می کرد. این برنامه را خودش چیده بود تا هرشب بهانه بیرون رفتن داشته باشد . می گفت:" وقتی هوا تاریک می شه دلم می گیره .انگار یه چیزی به گلوم چنگ می ندازه ."

شب ها هم تا صبح سرفه می کرد و صدایش با صدای جیرجیرکی که همیشه دلم می خواست بدانم کجای خانه پنهان شده می آمیخت